Korkmayın karanlıklardan ;
Zifiri karanlık gecelerin sonu doğan güne çıkar. Acının ve karanlığın
üstüne örtülüverir tüm ihtişamıyla güneş. Karanlığın ortasında ufacık
bile olsa bir mum aleviyle
Yüzünüz aydınlığa dönük olsun…
Korkmayın yalnızlıktan ;
En koyu yalnızlıklar acıtsa da güzeldir bazen bir başına olmalar.
Böyle zamanlarda dönüp içinize bir ses verin dinleyin ruhunuzdaki
çocuğu. Anlatacak ne çok şeyi olacak size ve sizin paylaşmak
istediğiniz ne çok şey…Ona sarılacaksınız bir süre yalnızlığın
senfonisi daha bir katlanılır olacak o zaman. Kendinizle yüzleştikçe
hem gülecek hem ağlayacaksınız.Bırakın aksın gözyaşınız. Aksın ki
yıkansın her damlayla ruhunuz. Kalbinizin pası silinsin.
Yüreğiniz hayata dönük olsun…
Korkmayın karakışlardan ;
Her yürek kışı da yaşar zamanı gelince baharı yaşadığı gibi.Kara
bulutlar bırakın dolaşsın gökyüzünüzde. Bırakın şimşekler aydınlatsın
gecenizi bir süre. Sarılın umutlarınıza sımsıkı sarılın ki sahipsiz
kalmasın sizi bekleyen beklenen baharlar.
Yüzünüz bahara dönük olsun…
Kaçmayın geçmişinizden ;
Acısıyla tatlısıyla ’siz’ yaşadınız. Hatalarınızla ödüllerinizle ’siz’
varsınız geçmişte. Aldanmışlıklarınıza acılarınıza içinizi kemiren
hatalarınıza pişmanlıklarınıza bakıp kızmayın kendinize. Geçip aynanın
karşısına bütün cesaretinizle üstlenin geçmişinizi.
Her şeyiyle…
Yüzünüz geleceğe dönük olsun…
Kendiniz olun.
Kendinize asla yalan söylemeyin.
Ve asla kendinizin düşmanı olmayın.
Her daim ruhunuzdaki çocuğa dostça gülümseyin ve sımsıkı sarılın ona.
En iyi dostunuz sizsiniz uzakta aramayın. İçinize dönüp bir ses verin yeter.
Bakın o zaman;
Karanlıklar
Yalnızlıklar
Karakışlar nasıl da dağılacak gökyüzünüzden…
